Onzichtbare Verhalen: vertrouwen vermindert radicalisering

Onzichtbare Verhalen: vertrouwen vermindert radicalisering

Wat kunnen we doen om op elkaar te vertrouwen om radicalisering te verminderen? Tijdens de eerste bijeenkomst van Onzichtbare Verhalen in Buurthuis van der Pek op 24 september stond deze vraag centraal. Het was een mooie avond die geopend werd door stadsdeelvoorzitter Coby van Berkum. De avond vervolgde met intrigerende verhalen van Hassana Boussakhane, Hans Krikke, Yassmine el Ksaihi en Aissa Zantzen. Scherpe opmerkingen van zes jongeren uit Noord volgde. Er blijkt nog een hoop te doen om onderling vertrouwen te versterken. Presentator Ozan Turkdogan, mede-organisators Mohammed Douhri, Mohammed Afkir en dialoogbegeleider Elien van Riet kijken terug naar een mooie opening en kijken uit naar dialoogbijeenkomst #2 op 12 november in de Tolhuistuin.

Onzichtbare Verhalen

Directrice Boussakhane vertelde over haar stichting Oogappel. De subsidie van haar stichting werd in 2014  ingetrokken door de burgemeester na een waarschuwing van de AIVD. Er zou sprake zijn van radicalisering. Volgens haar een kwestie van wantrouwen onder aangrenzende buurtorganisaties die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Ze vertelde over het keerpunt waarop zij besloot niet bij de pakken neer te zitten. Wat kunnen we doen om op elkaar te vertrouwen?

‘Moeilijkheden als krachten te leren kennen’, zegt Boussakhane.

Hierdoor kon ze een doorstart maken met haar stichting.

Het verhaal van oud-journalist, filmmaker en directeur Samenwonen en Samenleven Hans Krikke begon met een gedicht sloot daarop aan en legde bloot hoe hij in 1994 van politiek terrorisme, een geval van radicalisering, werd beschuldigd en een politiemacht zijn huis binnenviel terwijl zijn vrouw op het punt stond te bevallen. Er werd een rechtszaak tegen hem aangespannen. De zaak werd uiteindelijk geseponeerd, maar Krikke bleef last houden van een stigma.

‘Ik had het gevoel tegen de stroom in te moeten zwemmen.’, zegt hij.

Tot slot kan stigmatisering overkomen worden en onderling vertrouwen tussen mensen met verschillende overtuigingen groeien door onderlinge verdraagzaamheid en tolerantie. Door het wij-zij denken los te laten kunnen we de ander proberen te verstaan.

Stigmatisering: angst wegnemen voor het onbekende

Bestuurscommissielid D66 Yassmine El Ksaihi onthult hoe ook zij in haar leven last heeft gehad van stigmatisering door haar etnische achtergrond: ‘ik heb geen genoegen genomen met de plaats die ik kreeg toebedeeld.’

Ksaihi had het gevoel zich te moeten verdedigen en vaak met haar rug tegen de muur te staan.

‘Soms doen mensen alsof ze luisteren, maar hoor je toch een onderliggende toon terug van “ik weet het beter”.’

In haar werk voor stadsdeel Noord ontmoet ze veel discussie over de bouw van Moskee Arrayan in Nieuwendam. Daar ervaart ze hoe belangrijk dialoog is voor buurtbewoners om de angst voor het onbekende weg te nemen en elkaar meer te vertrouwen.

Voorzitter van Samenwerkende Marokkaanse Nederlanders en mede-initiatiefnemer van de hulplijn voor lotgenoten Aissa Zantzen heeft bij het opzetten van de Hulplijn van de Samenwerkingsverband Marokkaanse Nedelanders ervaren hoe radicalisering voor een groot deel digitaal verloopt. Hij heeft veel ouders van jongens en meisjes gesproken die naar Syrië wilden vertrekken. Hij merkt hoe belangrijk het is voor zowel de ouders als de jongeren om dit bespreekbaar te maken. Zantzen pleit ervoor onderling vertrouwen tussen autochtone en allochtone bewoners te versterken.

‘Voor de jongeren is het cruciaal om het gesprek met ze aan te gaan en te luisteren zonder oordeel.’zegt Zantzen

Dialoog

In deel 2 was er ruimte voor de dialoog. Zoals besproken ging het eerste deel om de vraag wat we kunnen doen om op elkaar te vertrouwen. In het tweede gedeelte maakte we de vraag specifieker en ging het publiek in zes dialoogtafels in gesprek over hetgeen zij nodig hebben om hun verhaal te delen. Er waren jongeren die als luisteraars aan de dialoogtafels hun bevindingen in zich opnamen en tot slot teruggaven aan de zaal.

‘Mannen hebben de tijd nodig om los te komen en om ruimte te voelen voor hun verhaal.’ – Abdel

 

‘Mensen hebben het nodig dat je eerst zelf iets vertelt en dan durft de ander ook meer’ – Yussef

 

‘Met vrouwen in de kring komt er meer los. Als je alleen bent onder de mannen blijft het vaak bij ‘goed weekend gehad? Ja rustig.’ – Khalek

 

‘Mensen willen graag een uitnodiging voelen voordat ze hun verhaal durven te delen.’ – Seaada

 

‘Sommige mensen hebben het gevoel uitgesloten te worden om hun verhaal te delen verlangen ze eerst naar een luisterend oor en vertrouwen.’ – Mina